‘Ik hou van droge wijn.’ Dat hoor je zo vaak. Maar geef iemand iets subtiel zoets, en hij gaat vanzelf glimlachen.
Welkom in de wereld van make it sweet, call it dry. Geen loze uitspraak, maar een slimme strategie. En ze werkt al sinds we in de wieg liggen.
We zijn geboren zoetekauwen
Zelfs al in de baarmoeder reageren baby’s positief op zoete smaken. Na de geboorte doen suiker en moedermelk hun werk: zoet = veilig = energie. Die voorkeur blijft, zelfs als we leren zeggen dat we toch echt van droge wijn houden.
Je darmen denken er trouwens anders over. Suiker activeert daar zenuwsignalen die je hersenen roepen: ‘Meer!’ Kunstmatige zoetstoffen hebben dat effect niet. Het moet écht zijn. (Hwei-Ee Tan et al. 2020)
Droog klinkt volwassen – maar zacht verkoopt beter
Een wijn kan dan wel officieel droog zijn (EU: maximaal 9 gram restsuiker per liter), maar door aroma’s en smaken van rijp fruit, lage zuren of wat glycerol ervaren we de wijn toch zacht en vriendelijk. Tada: het zoete gevoel zónder het etiket ‘zoet’.
En dus zeggen wijnmakers: make it sweet, call it dry.
Je genen proeven mee
Niet iedereen proeft hetzelfde. Letterlijk. Onderzoekers ontdekten dat kleine genetische verschillen ervoor zorgen dat sommige mensen gevoeliger zijn voor bitter, en anderen juist dol zijn op zoet. Je smaak zit dus niet alleen in je mond, maar ook in je DNA.
Feinherb: Duitsland verpakt zoet in droge taal
In Duitsland weten ze al decennia hoe je zoet slim inpakt. De officiële aanduidingen zijn helder:
- Trocken = droog (tot 9 g/l suiker)
- Halbtrocken = halfdroog (tot 18 g/l suiker)
Maar wijnboeren wilden er iets tussenin. Iets wat vriendelijk klinkt. En voilà: Feinherb – een informeel, niet wettelijk vastgelegde term voor wijnen met 10-20 gram suiker per liter. Technisch halfzoet, marketingmatig: charmant droog.
Een prachtig voorbeeld? 2024 Grünhäuser Riesling Feinherb van Weingut Maximin Grünhaus!
Deze Riesling uit de regio Ruwer (Mosel) heeft 18,1 g/l restsuiker en slechts 10,5% alcohol. En de omschrijving door de wijnboer?
‘De lichtzure GRÜNHÄUSER onthult in de neus aanvankelijk complexe fruitaroma’s: appels en peren zijn aanwezig naast citrusvruchten, rijpe witte grapefruit, kumquat en sinaasappelschil. Ook florale tonen van amandel en brandnetelbloesem zijn aanwezig. Etherische nuances en een rokerig aroma zijn merkbaar.
In de mond is de wijn prachtig in balans met delicaat fruit, sappige zuren en bijna kruidige kruiden. Rijpe appels en peren zijn duidelijk aanwezig, samen met kiwi en lychee. Zuring en walstro combineren met ijskoude snoepjes en munt. Deze combinatie, samen met een sprankelende minerale indruk op de tong, geeft de wijn een prachtige structuur en een ongelooflijke lengte.’
(Uit het Duits vertaald met Google Translate)
Om na te lezen: 2024 Grünhäuser Riesling Feinherb van Weingut Maximin Grünhaus
Zo’n wijn balanceert op het randje van zoet, maar is beschreven als fris en fruitig. Een lesje in hoe je restsuiker elegant kunt verpakken. Zonder dat iemand het merkt.
Wat proef jij echt?
Wijnverkopers weten het allang: veel mensen willen geen ‘zoete wijn’, maar houden wél van fruitige, milde smaken. Daarom noemen ze het liever ‘verfrissend’, ‘rond’ of gewoon ‘droog’. En ja, dat werkt.
Je proeft het verschil pas écht als je twee wijnen naast elkaar probeert. Grote kans dat je zachte voorkeur vanzelf boven komt drijven.
Tot slot
Misschien hou je van droge wijn. Of van wijn die alleen zo heet. Maar je tong en je darmen, en je genen, die hebben hun eigen voorkeur.
Dus: wat drink jij echt het liefst? Probeer het eens zonder naar het etiket te kijken.
(Met dank aan Christa voor de inspiratie voor dit artikel.)
Ook interessant om te lezen
Bijgewerkt op 22 januari 2026