Beaujolais ontkurkt: de Nouveau als binnenkomer

Gepubliceerd:20/11/2026Bijgewerkt op:20/11/2026
Reinier Broeks

Wijnjournalist en registervinoloog

Gisteren was het weer de derde donderdag van november: Beaujolais Nouveau-dag. Precies op die dag zette Miekel Corsten van Wijn uit Bourgogne ons gesprek online. We leerden elkaar kennen tijdens de Grands Jours de Bourgogne 2024, en sindsdien praten we graag over de streek onder de Bourgogne. Hieronder lees je in het kort wat we zeiden over de Nouveau, de cru’s en het imago van de Beaujolais. Het volledige interview staat op zijn site.

Beaujolais Nouveau als binnenkomer

Drie jaar geleden gooide Wijnkoperij Meijrink in Velp om twaalf uur de deuren open. Slingers, de wethouder erbij, een man of dertien. Het jaar daarop was de voorraad in een mum van tijd op. Inmiddels wordt de Nouveau tijdens een Beaujolais-diner zelfs met een kruiwagen binnengereden.

Toch zit er een merkwaardige tegenstelling in die wijn. De Beaujolais Nouveau maakte de streek wereldberoemd. Tegelijk denkt de halve wereld nu dat de streek niets anders maakt. Terwijl je er tien cru’s hebt die onderling enorm verschillen. Ontdekt iemand via de Nouveau een Fleurie, een Morgon of een Moulin-à-Vent? Dan heeft die wijn zijn werk gedaan.

Herwaardering? Dat ligt genuanceerder

Eric Asimov noemde de Beaujolais-revival in 2017 een van de inspirerendste wijnverhalen van deze eeuw. Ik snap wat hij bedoelt. Toch wringt het woord herwaardering. Producenten als Jules Chauvet maakten altijd al serieuze wijn. Ze kregen alleen de aandacht niet.

Wat wel veranderde, is de blik op de verschillen binnen de streek. Graniet is een te simpel verhaal. De bodemkartering en de aandacht voor lieux-dits laten zien hoe gevarieerd de Beaujolais is. De wijnwereld heeft dat inmiddels door. Of de consument het ook heeft meegekregen, betwijfel ik.

Het imago van de Beaujolais en wat de consument zoekt

Frisse zuren, weinig tannine, veel fruit en soms maar 12 procent alcohol. Dat sluit naadloos aan bij de vraag naar lichtere rode wijn. Fabrizio Bucella noemde de Nouveau ooit ‘een witte wijn vermomd als rode wijn’. Mooier kan ik het niet zeggen.

Dat feestwijnimago herken ik nauwelijks. Bij een fles Fleurie of Brouilly denkt niemand aan slingers. De opdracht is dus simpel: laat mensen weer eens een goede Beaujolais proeven. De rest gaat dan als vanzelf.

Het glas telt, het certificaat minder

Dankzij Jules Chauvet, Marcel Lapierre en Jean Foillard heeft de Beaujolais ook een imago als bakermat van de natuurwijn. Toch zijn biologisch, biodynamisch en natuurwijn drie verschillende dingen. Biologisch is bovendien niet automatisch duurzamer. Ook biologische boeren spuiten koper en zwavel, en ze rijden vaker met de trekker de wijngaard in. Wel hebben deze bewegingen wijnboeren opnieuw laten nadenken over bodem, biodiversiteit en de vraag wanneer ingrijpen echt nodig is. Uiteindelijk beoordeel ik een wijn op wat er in mijn glas zit.

Volgende week deel II

Op 26 november verschijnt het tweede deel. Daarin gaat het over de toekomst van de Beaujolais, de uitdagingen voor de streek en mijn persoonlijke aanraders. Lees deel I alvast bij Miekel Corsten op Wijn uit Bourgogne.

📬 Ook dit soort artikelen in je inbox? Schrijf je dan in voor de Nieuwsbrief.