Le beaujolais nouveau est arrivé
René Fallet
Vier stamgasten van een Parijse buurtcafé ontdekken dat er op de dag van de Beaujolais Nouveau geen wijn is. Camadule, die al jaren fantaseert over zijn connecties in de Beaujolais, trekt met de Kapitein en Kamel op pad om zelf vaten te halen. Onderweg brokkelt zijn verhaal af, maar de vriendschap houdt stand. Fallet schrijft dialoog als een jazzmuzikant en argot als een vakman. De film uit 1978, met Jean Carmet en Michel Galabru, is even geliefd als de roman zelf.
Basisgegevens
| Auteur | René Fallet |
|---|---|
| Editie | Gallimard Folio pocket |
| Jaar | 1975 |
| Uitgever | Gallimard (Folio) |
| Pagina's | 256 |
| Taal | Frans |
| ISBN | 978-2-07-037092-4 |
| Beoordeling | 15/20 |
Sterktes
Taal als genot op zich: Fallets argot, ritme en dialogische energie zijn zeldzaam in de hedendaagse literatuur. Lezers spreken terecht over 'gouleyant' proza, wat voor een roman over wijn haast te mooi is om waar te zijn.
De vriendschap tussen Camadule, de Kapitein en Kamel overstijgt de anekdote. Het is een serieus thema verpakt in een lichte toon.
De film uit 1978 (regie: Jean-Luc Voulfow) versterkt de culturele impact van het boek. Jean Carmet en Michel Galabru geven de personages een gezicht dat in het collectieve geheugen is blijven hangen.
Tijdloze kern: het verzet tegen 'métro-boulot-dodo' klinkt anno nu minstens zo herkenbaar als in 1975.
Kanttekeningen
Het boek eist een zekere affiniteit met volkse Franse literatuur en argot (Bargoens). Wie Boudard, Dard of Audiard vreemd vindt, komt moeizamer binnen.
De plot is bewust mager. Fallet schrijft sfeer en dialoog, geen dramatische constructie. Lezers die spanning zoeken, zoeken elders.
De nostalgische toon kan soms zwaarder wegen dan de schrijver bedoelt. Een 'monde à jamais disparu' is ook gewoon een verdwenen wereld.
Aanbevolen voor
Lezers met Frans als tweede taal of meer, met een voorliefde voor literaire non-conformisten, volkse Parijse cultuur en de Beaujolais als streek of symbool. Wijnliefhebbers die de culturele context van de Beaujolais Nouveau willen begrijpen, vinden hier meer dan in een ampelografisch handboek.
Recensie
Café, fantasie en een lege wijnkelder
René Fallet schreef Le beaujolais nouveau est arrivé in 1975 als een picareske komedie, maar dat label dekt de lading maar gedeeltelijk. Het is ook een sociaal portret, een vriendschapsroman en een taalfeest in één. Het verhaal is eenvoudig: in het Parijse buurtcafé ‘Chez Gaston’ ontbreekt op de dag van de Beaujolais Nouveau (derde donderdag in november) de wijn. Camadule, die al jaren grootsprakerig is over zijn ‘gravin’ met een wijngaard in de Beaujolais, wordt samen met de Kapitein en de Marokkaanse arbeider Kamel op pad gestuurd om de wijn persoonlijk te gaan ophalen.
Een tocht waarbij de bestemming er nauwelijks toe doet
Wat volgt, is een reis die van begin tot eind duidelijk maakt dat de bestemming minder telt dan het gezelschap. Camadules gravin blijkt grotendeels een verzinsel, haar wijngaard al helemaal, maar de drie rijden door. Fallet heeft geen interesse in plotlogica. Hij schrijft de dialoog als een muzikant, met argot (Bargoens) dat hem in het gezelschap plaatst van: Alphonse Boudard, Frédéric Dard, Michel Audiard.
De film als tweede leven
De film uit 1978 heeft de roman een tweede leven gegeven. Jean-Luc Voulfows adaptatie, met Jean Carmet en Michel Galabru in de hoofdrollen, is technisch bescheiden (IMDB-score rond 4,8/10), maar emotioneel raak. Le Monde prees in haar originele recensie van mei 1978 hoe de acteurs eindelijk de ruimte kregen om te spelen: ‘On les a enfin respectés : ils jouent bien.’ Carmet als Camadule en Galabru als de Kapitein zijn zo goed op elkaar ingespeeld dat de film ieder jaar rond de derde donderdag van november opnieuw opduikt, als een soort inofficiële traditie bij de aankomst van de nieuwe Beaujolais. Kijk hier de film Le beaujolais nouveau est arrivé. Hij is wel zonder ondertiteling.
Wat de wijnliefhebber hier vindt
Dat ritme, boek én film samen, maakt dit een bijzonder cultureel fenomeen. De Beaujolais Nouveau fungeert in beide als de Heilige Graal van een volksreligie: het seizoensritueel van gemeenschap, wijn en even niets moeten. Voor wijnliefhebbers zit de meerwaarde precies daar. Macération carbonique en Gamay kun je in een handboek lezen. Wat Fallet toevoegt, is de emotionele lading van een streek die voor miljoenen mensen staat voor joie de vivre; en dat is geloofwaardiger dan door welke marketingcampagne dan ook.
Voor wie dit boek is
De score van 15/20 weerspiegelt een roman die literair sterk staat en tegelijk vlot leest, op voorwaarde dat je het Frans en de volkse toon waardeert. Het boek vraagt iets van de lezer: taalgevoel, geduld met een losse structuur, en enige liefde voor het Frans als klank. Wie Frans en volkse toon waardeert, leest een van de meest sympathieke romans die de wijnwereld ooit heeft voortgebracht.
Het boek is onder andere te koop bij bol.com en Amazon.
Bekijk alle wijnboeken op Winecastr.com voor meer recensies en aanbevelingen.
Laatste update: 25 april 2026