Millerandage is een onregelmatige ontwikkeling van de bessen binnen één druiventros. Naast normaal ontwikkelde bessen blijven kleinere bessen achter, vaak met weinig of geen ontwikkelde pitten. Daardoor kan één tros bessen van duidelijk verschillende grootte bevatten.
Het verschijnsel ontstaat na de bloei en vruchtzetting. Een deel van de bloemen wordt wel tot bes, maar de bevruchting en zaadontwikkeling verlopen onvolledig. Koel, nat of winderig weer rond de bloei kan de kans vergroten, maar ook het druivenras, de kloon, voedingstoestand en andere teeltfactoren spelen mee.
Verschil met coulure
Millerandage is niet hetzelfde als coulure. Bij coulure vallen bloemen of jonge vruchtjes af en ontstaan open, slecht gevulde trossen. Bij millerandage blijven de bessen juist aan de tros, maar een deel blijft klein en ontwikkelt zich onvolledig.
De gevolgen verschillen per situatie. Millerandage kan de opbrengst verlagen en de rijping binnen één tros minder gelijkmatig maken. Kleine bessen hebben relatief veel schil ten opzichte van sap, maar daaruit volgt niet automatisch een hogere wijnkwaliteit. Ernst, timing en druivenras bepalen het effect.
Bij sommige druivenrassen en klonen komt millerandage vaker voor dan bij andere. In de wijngaard is het vooral relevant, omdat het iets zegt over vruchtzetting, trosstructuur, oogstvolume en de gelijkmatigheid van de rijping.
« Terug naar begrippen