Valse meeldauw, Engels downy mildew, Frans mildiou, is een ziekte van de wijnstok veroorzaakt door Plasmopara viticola. Het organisme behoort tot de oömyceten en is biologisch dus geen echte schimmel, al wordt de ziekte in de praktijk vaak tot de schimmelziekten gerekend.
De aantasting begint vaak op bladeren, waar olieachtige vlekken kunnen ontstaan. Bij vochtig weer vormt zich aan de onderzijde een witachtig, sporulerend laagje. Ook bloeiwijzen, jonge bessen en trossen kunnen worden aangetast, met verlies van opbrengst en kwaliteit als gevolg.
Warmte, neerslag en langdurige bladnatheid bevorderen infecties. Beheersing steunt daarom op luchtige loofwanden, een passende gewasbescherming en het beperken van langdurig vocht in de druivenzone. Gevoeligheid verschilt per druivenras.
Voorkomen en bestrijden
Valse meeldauw ontwikkelt zich vooral bij warm en vochtig weer. Een open loofwand helpt bladeren en trossen sneller opdrogen na regen of dauw. Ook een goede luchtcirculatie en het vermijden van langdurig nat blad beperken het infectierisico.
Koperhoudende middelen behoren tot de klassieke bestrijding. Bordeauxse pap is een mengsel van kopersulfaat en kalk en wordt al sinds de 19e eeuw tegen valse meeldauw gebruikt. Koper werkt vooral preventief: het beschermt het bladoppervlak tegen nieuwe infecties. Daarnaast zijn moderne fungiciden beschikbaar; afwisseling van werkingsmechanismen helpt resistentieontwikkeling te beperken.
Een pergola kan helpen wanneer het systeem een open, goed geventileerd bladerdek oplevert. Een zeer dicht bladerdak werkt juist ongunstig doordat bladeren langer nat blijven en de spuitdekking slechter wordt.
Credit: Rudoy et al., Analysis of grape (Vitis vinifera) diseases using neural networks, BIO Web of Conferences 113 (2024), fig. 1. CC BY 4.0. DOI: 10.1051/bioconf/202411301014.
Zie ook: Echte meeldauw – een andere belangrijke schimmelziekte van de wijnstok, veroorzaakt door Erysiphe necator.
« Terug naar begrippen