Wine Paris groeit elk jaar. Meer hallen, meer landen, meer stands die elkaar proberen te overtreffen in uitstraling en het krijgen van aandacht. Na een tijdje ga je vanzelf wat sneller lopen. Tot je ineens stopt bij iets wat nauwelijks een stand te noemen is.
Een kastje van misschien een meter breed. Eén rij flessen. En een kruk erachter.
Daar stond Dropia Wines, als co-exposant bij APEV – de Association of Romanian Wine Producers and Exporters – een organisatie die al meer dan twintig jaar werkt aan internationale zichtbaarheid voor Roemeense wijn. In een kale uithoek van Hal 4, tussen de grote, strak vormgegeven stands, voelde het bijna ontwapenend eenvoudig. Geen schermen, geen marketingdecor. Alleen wijn en een gesprek.
Ik bleef daar langer staan dan gepland. En dat zegt meestal genoeg.
De charme van het onverwachte
Wie vaker wijnbeurzen bezoekt, weet dat de interessantste ontdekkingen zelden gebeuren op de drukste plekken. Grote stands bevestigen vaak wat je al kent. Kleine plekken laten zien wat er nog onderweg is.
Mai Anh, de vrouw van wijnmaker George Neacşu, schonk een proefhoeveelheid Chardonnay-Pinot Gris in. Op papier geen vanzelfsprekende combinatie, in het glas verrassend logisch: toegankelijk, aromatisch interessant en duidelijk gebouwd met een doel.
Nieuwsgierigheid won het van routine. Dus kwam vanzelf de vraag: waarom deze blend?
Een Nederlandse vraag achter een Roemeense wijn
Het verrassende antwoord leidde onverwacht naar Nederland.
De wijn ontstond op initiatief van importeur Alex Storms uit Nederweert, wiens familiebedrijf al decennialang werkt met wijnen uit Centraal- en Oost-Europa. Een vergelijkbare stijl werd jaren in Hongarije geproduceerd, totdat kwaliteit en prijsontwikkeling te veel uit elkaar liepen. Daardoor gingen ze op zoek naar een nieuwe partner.
Dropia Wines uit Roemenië bleek degene die het concept het best wist te vertalen.
De kaders waren helder:
- herkenbaarheid voor een breed publiek
- gastronomische inzetbaarheid voor horeca
- aromatische breedte zonder houtinvloed
- een stijl die overeind blijft, zelfs wanneer wit iets te koud of te warm wordt geserveerd
Dat laatste klinkt misschien als een detail, maar verraadt hoe praktisch deze wijn is ontworpen.
Waarom Chardonnay en Pinot Gris?
Chardonnay brengt frisheid en structuur; Pinot Gris voegt rijper fruit en rondheid toe. Samen ontstaat een profiel dat breed inzetbaar is: toegankelijk genoeg voor een eerste slok, maar met voldoende body om naast eten overeind te blijven.
Geen ingewikkelde puzzel, eerder een slimme balans.
Tijdens het proeven bleek dat dit geen eenmalige exercitie was. Want naast de Chardonnay-Pinot Gris heeft Dropia Wines ook een verrassende blend van Fetească regală met Riesling Italiano. Die laatste kennen we trouwens als Welschriesling, wat dan overigens weer geen familie van de Rijn-Riesling is.
Het geheel is wel een strakke combinatie waarin een inheemse Roemeense druif samenkomt met een internationale invloed. Waar de ene blend duidelijk vanuit de markt is ontworpen, voelt deze eerder als een dialoog tussen lokale identiteit en buitenlandse expertise.
Roemenië: tussen bescheidenheid en ambitie
Dat zo’n project in Roemenië tot stand komt, voelde ergens wel logisch. Het land beschikt namelijk over enorme productiecapaciteit, maar blijft internationaal vaak nog minder zichtbaar. Ik herinnerde me een artikel dat ik enkele jaren geleden schreef over die paradox: veel wijn, weinig aanwezigheid buiten de eigen grenzen.
Op Wine Paris leek dat beeld voorzichtig te verschuiven. Niet via grote statements, maar via kleine stappen. Een producent die samenwerkt met buitenlandse partners. Een exportorganisatie die aanwezig is, ook al is het met een bescheiden hoekje tussen grotere stands.
Misschien begint internationale zichtbaarheid precies zo.
Wijn als samenwerking
Wat deze ontmoeting vooral liet zien, is hoe wijn vandaag steeds vaker ontstaat. Minder als geïsoleerd product van één regio, meer als resultaat van samenwerking over grenzen heen. Een Nederlandse importeur formuleert een stijlidee, een Roemeense wijnmaker vertaalt dat naar een blend, en het eindresultaat verschijnt op een internationale beursvloer in Parijs.
Minder romantisch dan de klassieke terroirverhalen misschien, maar wel eerlijk over het waarom. Het past ook in de huidige ontwikkelingen op de wereldmarkt. Van productie- en aanbodgestuurd naar een vraaggedreven wijneconomie.
Een kastje dat bleef hangen
Het zijn vaak niet de grootste stands die je bijblijven, maar de kleinste momenten. Een onverwachte wijn, een gesprek dat uitloopt. En een kastje waar ik de volgende dag weer langskwam.
Gerelateerde onderwerpen
- Waarom niemand Roemeense wijn koopt, maar er wel toekomst is
- Wijnmarkt & economie
- De wijnwereld wijst naar het klimaat, maar het echte probleem is de consument die de prijs niet meer slikt
- De wijnmarkt wankelt: waarom de oude wijnreuzen struikelen
Bijgewerkt op 20 februari 2026