Wat Colli Berici anders doet, en waarom dat ertoe doet
Stel je voor: zes glazen, een scherm, Giovanni Ponchia die als directeur van het Consorzio Colli Berici e Vicenza uitlegt wat zijn regio onderscheidt. De online proeverij van Studio Cru bracht een select internationaal gezelschap samen. Zes flessen, een rustig gesprek over terroir en teeltkeuzes. En toch: twee momenten waarop de herkenning omsloeg in twijfel.
Eerst bij een wijn die naar Grenache rook en smaakte. De naam op het etiket: Tai Rosso. Daarna bij een Carménère die niets deed met de groene paprika en het ronde, volle profiel dat Chili van die druif heeft gemaakt. Colli Berici laat zien wat dezelfde druif kan worden als een wijnboer andere keuzes maakt. Dat is het verhaal van deze regio.
We denken in druiven, maar proeven keuzes
De reflex zit diep. Grenache hoort bij Spanje of de zuidelijke Rhône. Carménère hoort bij Chili. Die verbanden zijn aangeleerd en bieden houvast zolang producenten ze volgen. Zodra iemand afwijkt, ontstaat verwarring. Colli Berici beweegt zich precies in die ruimte, en doet dat met opvallend weinig omhaal en een uitstekend resultaat.
De regio ligt in de Veneto, ten zuiden van Vicenza. Kalkrijke bodems, heuvels, voldoende hoogte en ventilatie. Bekende namen zoals Amarone, Soave en Prosecco domineren het beeld van de regio; Colli Berici volgt echter een eigen koers. De druk van een imago of reputatie ontbreekt hier volledig. Dat klinkt als een nadeel; in de praktijk is het vrijheid.
Tai Rosso: Grenache zonder het gewicht
De Tai Rosso van Piovene Porto Godi maakt dat mechanisme direct zichtbaar. De druif is genetisch identiek aan Grenache, Garnacha en Cannonau; dat staat volgens de druivenkunde (ampelografie) vast. Toch smaakt de wijn anders dan wat je van die druif gewend bent.
De producent oogst vroeger. Het alcoholniveau blijft rond de dertien procent. De extractie van fenolen is beperkt, zodat kleur en tannine ondersteunen in plaats van de wijn domineren. Fermentatie in inox bij lage temperatuur behoudt de frisse aroma’s. Florale tonen, kers, een soepele dronk. Grenache zoals je hem nog niet kent: licht, precies, zonder de alcohol en de zwaarte van de Rhône.
Dat sluit aan bij een beweging die de wijnmarkt al een paar jaar tekent: minder alcohol, meer spanning, precisie boven kracht. Colli Berici begint daar al mee in de wijngaard. Dat geeft vrijheid en tegelijk een eigen identiteit.
Carménère: een Europees profiel
De Carminium van Inama laat dezelfde logica zien, maar compacter en duidelijker. Carménère heeft een stevig imago opgebouwd in Chili: rijp, rond, breed, met de bekende groene paprika als herkenningspunt. Dat profiel is het resultaat van klimaat, oogstmoment en vinificatie. In Colli Berici worden andere keuzes gemaakt.
De stokken groeien Guyot-geleid op ijzerrijke klei boven mariene kalksteen, op vijftig tot honderdvijftig meter hoogte met zuidelijke expositie. De vergisting duurt drie tot vier weken in temperatuurgecontroleerde inox. De rijping wordt bewust gesplitst: deels in Franse barrique, deels in beton. Beton houdt het fruit en de structuur strak; hout geeft diepte.
In het glas: donker roodfruit, aangename kruidigheid, een subtiele vegetale toets, goed geïntegreerde zachte tannines. Carménère met een Europees profiel.
De vier overige wijnen als interessante context
De vier overige wijnen vertellen het tweede verhaal van Colli Berici.
Cavazza’s Fornetto combineert Merlot, Tai Rosso en Syrah op kalkrijke bodem op tweehonderd meter hoogte. Aardbei, zwarte kers, een balsamico-toets: een vertrouwd profiel met een eigen ritme. Dal Maso’s Casara Roveri is 100% Merlot, achttien maanden op Frans eikenhout, met bosbes en een fluweelzachte afdronk die aantoont dat de regio het zware register even goed beheerst als het lichte.
Dan de vulkanische bodem. Vitevis brengt een blend van rode rassen op basalt: rijpe kers, pruim, kruidigheid en 14,5% alcohol. Casa Defrà combineert Merlot en Cabernet Sauvignon op diezelfde vulkanische ondergrond, twee jaar eikenhout, met zwarte peper, leer en een zwaveltoon die je eerder verwacht boven een kratermeer dan in een Venetiaans glas.
Colli Berici heeft dus twee bodemgezichten: kalksteen en vulkaan. Beide komen terug in het glas. Dat maakt de regio breder dan de twee verrassingen van Tai Rosso en Carménère al suggereren.
De wijn ligt er al
Vijf van de zes geproefde wijnen hebben een importeur in Nederland. Wie denkt dat Colli Berici nog een ontdekking in de marge is, heeft het mis. De wijn ligt al in het schap; alleen het publiek moet hem nog vinden.
Dat is een patroon dat wijnliefhebbers wel kennen. Regio’s bewegen sneller dan hun reputaties. Italië geldt in veel kringen als traditioneel, maar is in de praktijk een van de meest beweeglijke wijnlanden van Europa. Colli Berici bewijst dat op kleine schaal. De importeurs zagen het al. De rest volgt.
Grenache zonder Spanje, Carménère zonder Chili. Dat zijn geen afwijkingen. Het zijn logische uitkomsten van een andere manier van kijken.
Colli Berici hoeft geen erfenis te verdedigen. En die vrijheid proef je. Want wie dat eenmaal in het glas heeft, kijkt anders naar de rest.
Gerelateerde onderwerpen
- Super Tuscans – de Lamborghini’s onder de Italiaanse wijnen
- Pecorino: de verleidelijke Italiaanse wijndruif die niets met de kaas te maken heeft
- De wijn ná het verhaal
- De wijngaard die in de lucht hangt
- Het kleiverhaal dat Casadei nog niet vertelt
Bijgewerkt op 5 oktober 2026