Druivenatlas › Mourvèdre (Monastrell)

druivenras

Mourvèdre (Monastrell)

Monastrell (Spanje, VIVC-voorkeursnaam), Mataro (Australië, Verenigde Staten, Cyprus), Mataró (Catalonië), Morastell, Garrut (Valencia en Tarragona), Alcayata, Balzac, Espar

Blauw Spanje · Frankrijk Warm MV: P2 - rood
Vergelijk Mourvèdre
VIVC-nummer 7915
Ouders Onbekend
Herkomst Spanje; precieze regio onbekend
Verder kijken

Mourvèdre, in Spanje Monastrell en in Australië en Californië ook Mataro, is een blauw druivenras uit Spanje. Het loopt laat uit en rijpt laat, ongeveer vierenhalve week na Chasselas, en heeft daarom de warmste mediterrane standplaatsen nodig. Het ras levert stevige, tanninerijke rode wijn en rosé met zwart fruit, zwarte peper en kruidige tonen. Jumilla, Alicante en Bandol zijn de bekendste herkomsten, en in de zuidelijke Rhône en Australië is het de M van de GSM-blend.

Rijpe tros Monastrell (Mourvèdre) met blauwzwarte druiven en een grijsachtige waslaag aan de wijnstok.

Structuur

tannine

Hoog

zuur (druifeigen)

Laag-medium

body

Vol

bewaren

Van jong drinkbaar tot lang houdbaar, afhankelijk van stijl en opbrengst; rode Bandol staat bekend als bewaarwijn

Aromaprofiel

Primair Braam, zwarte bes, zwarte kers, pruim, zwarte peper, garrigue- en laurierachtige kruiden
Secundair Vanille, toast en specerijen bij houtrijping; reductieve tonen in jonge wijn
Tertiair Leer, tabak, bosgrond, truffel, wild (dierlijke tonen niet altijd rasgebonden)

Verwarring bij blindproeven

Syrah (fleuriger en peperiger, sappiger fruit), Grenache Noir (lichter van kleur, rood fruit, zachtere tannine), Cabernet Sauvignon (cassis en ceder, meestal meer zuur)

Oorsprong

Spanje. De namen verwijzen naar Murviedro (Sagunto, Valencia) en Mataró (Catalonië). Valcárcel beschreef het ras in 1765 als rood; de naam Monastrell komt al in 1381 voor. Waarschijnlijk aan het einde van de middeleeuwen in Frankrijk geïntroduceerd. Ouders onbekend.

Mondiaal areaal 44.051 ha (2023; University of Adelaide, bètaversie december 2025)

Fenologie

Knopuitloop

Laat

Bloei

Laat

Véraison

Gemiddeld–laat

Oogst

Laat

Opbrengstpotentieel Gemiddeld tot hoog

Klimaat en terroir

Klimaattype Warm
Droogtetolerantie Gemiddeld
Bodemtype Kalkbodems die diep genoeg zijn voor een beperkte, maar regelmatige watervoorziening; evenwichtige kalium- en magnesiumvoorziening nodig. In Californië diepe, arme zandgronden.

Vinificatietechnieken

Vinificatie Combinatie
MLF Afhankelijk van stijl

Oorsprong, naam en DNA

Mourvèdre komt uit Spanje en kwam volgens Pl@ntGrape waarschijnlijk aan het einde van de middeleeuwen naar Frankrijk. In Spanje heet het ras Monastrell. Dat is ook de voorkeursnaam in de internationale rassendatabase VIVC, onder nummer 7915. In Australië, de Verenigde Staten en op Cyprus is Mataro gangbaar. Het gaat steeds om hetzelfde blauwe druivenras.

De namen verwijzen naar twee Spaanse plaatsen. Mourvèdre komt vermoedelijk van Murviedro, de oude naam van Sagunto bij Valencia. Mataro verwijst daarentegen naar Mataró bij Barcelona (UC Davis Foundation Plant Services). Een plaatsnaam bewijst echter geen geboorteplaats. Volgens de secundaire rasfiche van Vine to Wine Circle beschreef Valcárcel het ras in 1765 in Valencia uitdrukkelijk als rood. Secundaire literatuur noemt de naam Monastrell al in 1381, bij Francesc Eiximenis. Of die vroege vermelding hetzelfde ras betreft, is echter niet vastgesteld.

Wat het DNA zegt

De volledige oudercombinatie van Mourvèdre is niet vastgesteld. VIVC laat beide ouderrassen open, en ook Pl@ntGrape noemt er geen. Wel vermeldt VIVC bekende ouder-kindrelaties en nakomelingen. ‘Onbekend’ slaat daarom alleen op de ouders. Verhalen over Fenicische handelaren die het ras naar Spanje brachten, zijn bovendien niet genetisch onderbouwd.

Let wel op een hardnekkige naamverwarring. In Frankrijk is Morrastel de naam van Graciano, terwijl Morastell in Spanje juist een synoniem van Monastrell is (Vine to Wine Circle). Het zijn wel genetisch verschillende rassen, elk met een eigen VIVC-paspoort. Historische namen overlappen bovendien, want VIVC noemt Morastell bij beide rassen. Bij plantmateriaal geeft daarom alleen een DNA-profiel echte zekerheid.

Kleurmutaties en nakomelingen

In juni 2023 kwamen Mourvèdre Gris en Mourvèdre Blanc in de Franse rassencatalogus. Het zijn spontane kleurmutaties van de blauwe Mourvèdre, die tussen 2014 en 2023 zijn getest (Chambre d’agriculture du Var). Ze leveren witte en rosé wijn, met een opbrengst die vergelijkbaar is met die van de blauwe Mourvèdre. Daardoor krijgt het zuiden er een wit ras met een bekend wijnbouwkundig gedrag bij.

Monastrell is bovendien ouder van nieuwe rassen. Het Murciaanse onderzoeksinstituut IMIDA kruiste het met Cabernet Sauvignon tot Calblanque, Calnegre en Gebas, en met Syrah tot Myrtia (Ruiz-García e.a. 2023). Die rassen zijn inmiddels in Murcia toegelaten. Hun eigenschappen zeggen overigens niets over Monastrell zelf: de rode nakomelingen werden juist geselecteerd omdat ze veel meer kleur hadden dan beide ouders.

Ampelografie

Pl@ntGrape herkent Mourvèdre aan een dicht behaarde scheuttop, jonge bladeren met bronskleurige vlekken en rode internodiën. Het volwassen blad is rond, gaaf of drielobbig, met een open, liervormige bladsteelinsnijding, grote tanden en een vlakke bladschijf. De onderkant is dicht behaard, met zowel opgerichte als liggende haren. De scheuten groeien opgericht, en de nerven zijn matig rood gekleurd.

De trossen zijn middelgroot tot groot, breed kegelvormig, vaak gevleugeld en compact (McGourty). De bessen zijn middelgroot, rond en blauwzwart, met een dikke waslaag. Mourvèdre wordt vaak dikschillig genoemd, maar Vine to Wine Circle spreekt van een middeldikke schil. Vlak voor de oogst krijgen de bessen bovendien kuiltjes, zoals een golfbal.

De scheuten groeien recht omhoog, waardoor harde wind ze gemakkelijk afbreekt (McGourty; Vine to Wine Circle). Over de groeikracht verschillen de bronnen: McGourty en Inter Rhône noemen het ras groeikrachtig, Vine to Wine Circle laag tot gemiddeld. Daarnaast zijn de basale knoppen vruchtbaar, wat korte snoei mogelijk maakt. De opbrengst verschilt sterk per kloon en wisselt bovendien van jaar tot jaar: Pl@ntGrape spreekt van beurtjaren in de vruchtbaarheid.

Frankrijk telt veertien gecertificeerde klonen. Sinds 2004 staat in Bandol bovendien een conservatorium met bijna honderd klonen (Pl@ntGrape). Kloonkeuze is dus een echte stuurknop, voor opbrengst en trosgewicht en ook voor de wijnstijl: Pl@ntGrape noemt kloon 1215 bijzonder geschikt voor rosé. In de Verenigde Staten noemt UC Davis Foundation Plant Services onder meer de selecties 247, 369, 450 en 1069.

Fenologie

Mourvèdre loopt laat uit: volgens Pl@ntGrape dertien dagen na Chasselas. Daardoor ontsnapt het ras vaak aan voorjaarsvorst. Garcia e.a. noemen het daarom een kostbaar ras voor vorstgevoelige percelen en berghellingen. Ook de rest van de cyclus verloopt laat.

De bloei valt eveneens laat. In een Franse vergelijking van rassen, vooral op het domein van Vassal, had Mourvèdre 409 graaddagen nodig tot de bloei. Daarmee hoort het bij de laatbloeiers, naast Ugni Blanc en Tannat (van Leeuwen e.a. 2008). Vine to Wine Circle bevestigt dat beeld: Monastrell bloeit na Tempranillo.

Voor de véraison geeft Vine to Wine Circle ‘normaal tot laat’. Dat is één bron, want een classificatie op basis van graaddagen vonden we niet. De rijping valt vervolgens laat in het seizoen, ongeveer vierenhalve week na Chasselas (Pl@ntGrape). In Californië valt de oogst volgens McGourty meestal half tot eind oktober, al verschilt dat per regio en seizoen.

In een vijfjarige proef in Murcia (2017 tot en met 2021) duurde de cyclus van knopuitloop tot oogst gemiddeld 158 dagen. Syrah werd daar 35 dagen eerder geoogst (Ruiz-García e.a. 2023). Dat is een regionale uitkomst en geen vaste rasconstante.

Die lange cyclus heeft twee kanten. Een late uitloop beperkt het vorstrisico. Daartegenover staat dat de rijping in de herfst valt, als de nachten afkoelen. Pl@ntGrape noemt juist de minimumtemperaturen tijdens de rijping als de belangrijkste beperking.

Klimaat en terroir

Mourvèdre hoort volgens Pl@ntGrape thuis op de warmste en best geëxponeerde plekken in het zuiden. In Californië plaatst McGourty het ras in hoge Winkler-regio III tot lage regio IV, met veel warmte tussen véraison en oogst.

Garcia e.a. noemen, op basis van Champagnol, voor volledige rijping een effectieve temperatuursom van meer dan 1927 °C. Hun eigen voorbeeld bij Le Beausset laat echter zien dat dit geen harde grens is. Daar rijpt Mourvèdre bij een stationswaarde van 1611 °C, dankzij zuidexpositie en een stenige bodem die snel opwarmt.

Het Franse ‘Observatoire Mourvèdre’ volgde vanaf 1999 vijf jaar lang 32 percelen in Zuidoost-Frankrijk. Wijnbouwkundige organisaties rond de Middellandse Zee vonden het ras toen moeilijk: laat, te productief, gevoelig voor waterstress en met te weinig blad. Uiteindelijk bleek de temperatuur van het perceel de rijping het sterkst te sturen (Claverie e.a. 2008).

Pl@ntGrape noemt kalkbodems die diep genoeg zijn voor een beperkte, maar regelmatige watervoorziening. Kalium en magnesium moeten bovendien in balans blijven, omdat het ras snel tekorten toont. Vine to Wine Circle noemt Monastrell zelfs zeer gevoelig voor magnesium- en kaliumtekort. In Californië komen de beste wijnen daarentegen van diepe, arme zandgronden met weinig irrigatie (McGourty).

Gevoeligheid voor ziektes & stress

StressfactorGevoeligheidOpmerkingen
Echte meeldauw (oïdium)MatigVolgens Vine to Wine Circle. Pl@ntGrape noemt oïdium niet.
Valse meeldauw (peronospora)GevoeligVolgens Vine to Wine Circle. Pl@ntGrape noemt valse meeldauw niet.
Botrytis (grijze rot)LaagPl@ntGrape en Vine to Wine Circle noemen het ras weinig gevoelig; McGourty schrijft dat toe aan de dikke schil.
Zure rotGevoeligPl@ntGrape en Vine to Wine Circle. Compacte trossen verhogen het risico in warme streken (McGourty).
EscaGevoeligPl@ntGrape; McGourty noemt het voor Europa.
Mijten en cicadenGevoeligVolgens Pl@ntGrape en McGourty; Vine to Wine Circle noemt de rode spint.
Excoriose (phomopsis)LaagPl@ntGrape: goed bestand.
DroogtestressBronnen verschillenVine to Wine Circle noemt het ras zeer gevoelig voor droogte; Pl@ntGrape vraagt om een beperkte, maar regelmatige watervoorziening. Onderstam en het moment van het tekort bepalen de reactie (zie ‘Water, onderstam en fenolen‘).
ZonnebrandContextafhankelijkIn de warme heuvels van Californië gevoelig (McGourty).
WinterkouGevoeligIn koude districten zoals Lake County kan de wintervorstschade ernstig zijn (McGourty).
Late voorjaarsvorstLaagDe late knopuitloop beperkt het risico (Garcia e.a.).
WindbreukGevoeligDe opgerichte scheuten breken gemakkelijk bij harde wind (McGourty; Vine to Wine Circle).
Kalium- en magnesiumtekortHoogVine to Wine Circle noemt het ras zeer gevoelig; Pl@ntGrape adviseert een evenwichtige K/Mg-voorziening.

Snoeimethoden & training

Snoeiwijze

Pl@ntGrape schrijft korte snoei voor, omdat het ras opgericht groeit en vooral de bovenste knoppen laat uitlopen. Een cordon met een beperkte draadopbouw of een open gobelet werkt daarom goed. Oude Californische wijngaarden staan zo in gobelet met sporen. Nieuwere aanplant gebruikt daarentegen cordon met VSP (McGourty).

Loofwandbeheer

Het blad is bij Mourvèdre schaars en maar matig efficiënt, dus elk blad telt. Pl@ntGrape raadt bovendien af om te toppen, omdat dat grote secundaire trosjes (grappillons) uitlokt die met de hoofdoogst concurreren. Het ‘Observatoire Mourvèdre’ noemde te weinig blad zelfs een van de hoofdproblemen (Claverie e.a. 2008). Scheuten uitdunnen helpt wel: het verbetert de luchtstroom tegen rot en meeldauw en geeft betere kleur (McGourty).

Opbrengstbeheersing

Een lage opbrengst per stok voorkomt uitputting. Volgens Pl@ntGrape geeft Mourvèdre pas topwijn bij minstens 12 procent natuurlijk potentieel alcohol en een beperkte opbrengst per stok. Vine to Wine Circle adviseert 5.000 tot 8.000 kilo per hectare. In Bandol legt het productdossier een maximum van 40 hectoliter per hectare vast, met een gemiddelde druivenbelasting van hoogstens 6.500 kilo per hectare.

Californië laat het verschil tussen oude en nieuwe aanplant goed zien. Oude, nauwelijks geïrrigeerde gobeletstokken leveren gemiddeld ongeveer 7 ton per hectare. Nieuwere cordonwijngaarden met een hogere plantdichtheid halen aan de North Coast echter 11 tot 13 ton per hectare (McGourty, omgerekend uit tons per acre).

Water, onderstam en fenolen

Monastrell staat in Zuidoost-Spanje op droge en halfdroge percelen. Toch is ‘droogtebestendig’ als raseigenschap te kort door de bocht. Vine to Wine Circle noemt het ras zeer gevoelig voor droogte, en Pl@ntGrape vraagt om een regelmatige watervoorziening. In de praktijk bepalen onderstam, bodem en het moment van het watertekort veel van het resultaat.

Romero e.a. (2024) verminderden in de DO Bullas vijf jaar lang (2017 tot en met 2021) de irrigatie bij Monastrell op vijf onderstammen. Bij de groeikrachtige onderstammen 140Ru en 1103P zakte de aanvullende irrigatie tot 15 millimeter per jaar, bovenop neerslag en bodemwater. Groeikracht, opbrengst en besgewicht daalden, terwijl waterproductiviteit en fenolische kwaliteit stegen. Bij 53 tot 77 millimeter irrigatie per jaar scoorde 161-49C bovendien het hoogst op druivenkwaliteit.

Partial root-zone drying, waarbij de wortels afwisselend aan één kant water krijgen, leverde in die proef geen duidelijke winst op tegenover gereguleerde deficitirrigatie. Bij die techniek stuurt de wijnbouwer de watergift en het toegestane watertekort per groeifase. Een zesjarige proef van dezelfde groep (2012 tot en met 2017) nuanceert de rangorde. Daar hield 140Ru onder langdurige waterbeperking het beste stand, terwijl 161-49C en 1103P de opbrengst het sterkst lieten zakken (Romero e.a. 2025). Het kwaliteitsvoordeel van 161-49C moet dus worden afgewogen tegen opbrengst.

Martínez-Moreno e.a. (2023) volgden drie seizoenen Monastrell op 1103P in de DO Jumilla, op 820 meter hoogte. Niet-geïrrigeerde stokken gaven minder opbrengst en groei, maar meer fenolen. Het waterregime woog zwaarder dan zout irrigatiewater. Toch was zout water niet onschuldig: het kostte opbrengst, en chloride en natrium stapelden zich op in het blad. Die uitkomst geldt bovendien voor 1103P op een goed drainerende bodem.

Pérez-Álvarez e.a. (2021) vergeleken stokken zonder irrigatie met stokken onder gereguleerde deficitirrigatie. De druiven zonder irrigatie bevatten meer anthocyanen en andere fenolen, terwijl een deel van de stofgroepen niet verschilde. De bessen waren bovendien kleiner, waardoor de schil een groter aandeel had. Die uitkomst geldt voor deze proef en is dus niet zomaar over te zetten naar elk niveau of moment van waterstress.

Veelgebruikte vinificatietechnieken

Mourvèdre levert zowel fruitige rosé als geconcentreerde, donkerrode wijn met stevige tannine (McGourty). Bij droge rode wijn verloopt de malolactische omzetting doorgaans volledig; rode Bandol mag bij het bottelen hoogstens 0,4 gram appelzuur per liter bevatten. Bij rosé hangt het af van stijl en producent. Houtrijping past goed, vooral bij een beperkte opbrengst per stok. Pl@ntGrape noemt de wijnen daarom geschikt om op vat te rijpen.

Daarnaast speelt het ras een rol in de balans tussen reductie en oxidatie. Mourvèdre is rijk aan antioxidanten en wordt daarom vaak gemengd met wijn die snel oxideert, zoals Grenache in Châteauneuf-du-Pape (McGourty). Jonge Mourvèdre neigt juist naar reductie. Rhône-wijnmakers zien dat als aanvulling op de oxidatieve Grenache (Gilbert & Gaillard 2023).

Rode Bandol rijpt volgens het productdossier minstens achttien maanden op hout. Traditioneel gebeurt dat in grote foeders, al zijn barriques ook toegestaan.

Fondillón

Fondillón is de historische wijn van de DOP Alicante. Hij komt uitsluitend van Monastrell, overrijp geoogst aan de stok, en vergist alleen met autochtone gisten. De alcohol, minimaal 16 procent, moet volledig uit de gisting komen, dus versterken is verboden. Vervolgens rijpt de wijn minstens tien jaar op eiken vaten.

Producenten mogen vaten bijvullen met Fondillón van minstens vijf jaar oud: tot 20 procent per jaar, 40 procent per twee jaar of 60 procent per drie jaar. Met die werkwijze telt een gemiddelde leeftijd mee voor de verplichte tien jaar rijping (productdossier DOP Alicante).

Typische wijnstijl

De onderstaande waarden beschrijven het gebruikelijke potentieel van het druivenras. Het eindresultaat in het glas wordt mede bepaald door klimaat, kloon, opbrengst, oogstmoment en vinificatie.

ParameterWaarde / bandbreedte
AlcoholDoorgaans hoog (Martínez-Moreno e.a. 2023); kwaliteitswijn vraagt minstens 12% natuurlijk potentieel alcohol (Pl@ntGrape)
ZurenLaag tot medium; Martínez-Moreno e.a. (2023) noemen de zuurgraad medium-laag, Pl@ntGrape soms te laag
TannineHoog
BodyVol
KleurMiddelmatig tot diep; Pl@ntGrape noemt het kleurpotentieel matig, Vine to Wine Circle hoog
OuderingspotentieelVan jong drinkbaar tot lang houdbaar, afhankelijk van stijl, opbrengst, rijpheid en assemblage; rode Bandol staat bekend als bewaarwijn

Jonge Mourvèdre ruikt naar zwart fruit, zoals braam en zwarte bes, met zwarte peper en tonen van garrigue of laurier. Met rijping wordt de structuur voller en schuift het aroma richting leer, tabak, bosgrond en wild. Die laatste, dierlijke tonen zijn echter geen betrouwbaar raskenmerk. Ze kunnen namelijk ook ontstaan door Brettanomyces of reductie.

Belangrijkste productiegebieden en stijlen

Verspreiding en ontwikkeling van het areaal

Volgens de dataset Which Winegrape Varieties are Grown Where? van de University of Adelaide is het mondiale areaal Monastrell tussen 2000 en 2023 met ruim 40 procent gekrompen. Het gaat om dragend wijngaardareaal, dus niet om geproduceerde hectoliters.

Mondiaal areaal Monastrell/Mourvèdre, in hectare
200076.291201069.335201652.206202344.051

Bron: University of Adelaide (Anderson, Nelgen en Puga), Database of Regional, National and Global Winegrape Bearing Areas by Variety (uitgave december 2025, bètaversie), peiljaren 2000, 2010, 2016 en 2023. Afgerond op hele hectare; 2000 tot 2023: circa −42%.

Van de ongeveer 44.051 hectare in 2023 lag volgens dezelfde dataset circa 34.501 hectare in Spanje en 8.188 hectare in Frankrijk. Kleinere aanplant vind je onder meer in Australië, op Cyprus en in Chili. Het Amerikaanse cijfer van de dataset, 100 hectare, is echter te laag: Californië alleen telde in 2023 volgens de officiële landbouwstatistiek ruim 400 hectare dragend Mourvèdre. De database is bovendien een bètaversie, dus de landencijfers verdienen voorzichtigheid.

Frankrijk liet een omgekeerde beweging zien. Na de druifluis ging Mourvèdre er bijna verloren, omdat het ras slecht op de beschikbare onderstammen aansloeg (Tablas Creek). McGourty wijst erop dat virussen in oud plantmateriaal daarbij meespeelden. Pl@ntGrape telde in 1958 nog 617 hectare in Frankrijk, in 2018 al 9.149 hectare. Mourvèdre gold in de appellatiereglementen namelijk als ‘cépage améliorateur’, een ras dat assemblages verbetert. Daarom werd het sinds de jaren zeventig steeds meer aangeplant (Claverie e.a. 2008; Vins de France).

Jumilla, Yecla en Bullas

In het hoogland van Murcia en het aangrenzende deel van Albacete is Monastrell het hoofdras. De wijngaarden liggen hoog en droog; de proefwijngaard van Martínez-Moreno e.a. lag bijvoorbeeld op 820 meter. Vine to Wine Circle noemt Monastrell geschikt voor rosé, jonge rode wijn en crianza, en ook voor assemblages met rassen die weinig alcohol of zuur hebben.

Alicante

In de DOP Alicante levert Monastrell krachtige rode wijn, maar het ras is hier vooral beroemd om Fondillón: overrijpe druiven, natuurlijk hoog alcohol en minstens tien jaar op hout (zie ‘Fondillón‘). Fondillón is bovendien een traditionele term die uitsluitend voor de DOP Alicante geldt.

Bandol, Provence

Bandol is de Franse referentie, want hier speelt Mourvèdre verplicht de hoofdrol. Voor rode wijn moet Mourvèdre volgens het productdossier 50 tot 95 procent van de aanplant van het bedrijf beslaan, naast Grenache en Cinsault. Voor rosé ligt die grens op 20 tot 95 procent. Bovendien is handpluk verplicht, en irrigatie mag alleen met een ontheffing bij aanhoudende droogte.

Die percentages gelden in de eerste plaats voor de encépagement: de rassensamenstelling van de bedrijfspercelen die de betreffende wijnkleur onder AOC Bandol voortbrengen. Het productdossier koppelt de assemblage daar vervolgens aan: de wijn moet in dezelfde verhoudingen zijn samengesteld. Een rode Bandol bevat dus ook zelf minstens de helft Mourvèdre, een rosé minstens een vijfde.

Bandol rosé

Ook voor rosé is Bandol een referentie. Het productdossier vraagt maar 20 procent Mourvèdre, toch maken verschillende toonaangevende domeinen het ras tot hoofddruif. Dat geldt bijvoorbeeld voor Domaine Tempier, Château de Pibarnon, La Bastide Blanche, Domaine de Terrebrune en Domaine du Gros ‘Noré. Cinsault en vaak ook Grenache vullen de assemblage aan.

Die keuze proef je in het glas. Mourvèdre geeft de rosé structuur en kruidigheid, waardoor de wijnen goed aan tafel passen en jaren kunnen rijpen. Pibarnon laat bovendien zien hoe beide rassen elk een eigen rol krijgen: de Cinsault gaat direct de pers in, terwijl van de Mourvèdre het vrijloopsap wordt afgetapt (North Berkeley Imports). De verhouding verschuift overigens per jaargang.

Zuidelijke Rhône en Languedoc-Roussillon

In de Rhônevallei is Mourvèdre na Grenache, Syrah en Carignan het vierde ras (Inter Rhône). Daar is het vooral een assemblagepartner in de GSM-blend met Grenache en Syrah. Château de Beaucastel in Châteauneuf-du-Pape gebruikt in sommige jaren tot 35 procent, wat voor die appellatie veel is (Tablas Creek). Ook in de Languedoc-Roussillon is Mourvèdre vooral een assemblageras. Verder van de kust rijpt het in koele jaren echter niet altijd af (Vins de France).

Australië en Californië

In Australië heet het ras vaak Mataro en verschijnt het vooral in GSM-blends. De Adelaide-dataset telde er in 2023 ongeveer 809 hectare. In Californië kwam Mourvèdre in de jaren 1860 aan. In Contra Costa County, waar de Sacramento-rivier in de baai van San Francisco uitmondt, staan nog oude wijngaarden in productie (McGourty).

Vergelijking bij blindproeven

Omdat de ouders van Mourvèdre onbekend zijn, vergelijkt deze tabel het ras met zijn stilistische buren. Syrah en Grenache horen bovendien als vaste partners bij de GSM-blend. Let vooral op de verhouding tussen tannine, zuur en kruidigheid, want kleurdiepte zegt bij warme rode wijn weinig.

KenmerkMourvèdreSyrahGrenache NoirCabernet Sauvignon
Aroma’sBraam, zwarte bes, zwarte peper, garrigue; later leer en bosgrondZwarte bes, braam, viooltjes, zwarte peper, olijfAardbei, framboos, rode kers, kruidenCassis, zwarte kers, ceder, soms groene paprika
ZuurLaag tot mediumLaag tot mediumLaagHoog
TannineHoog, vaak wat ruw in jonge wijnMedium tot hoogLaag tot mediumHoog, strak
KleurMiddelmatig tot diepDiepLicht tot middelmatigDiep
RijpingLaatGemiddeldLaatGemiddeld tot laat
Typische indrukAards, kruidig, stevig en warmFleuriger en peperiger, met sappiger fruitWarm, alcoholisch en zachtStrakker en frisser, met cassis en ceder

Bronnen


Foto: Doris Schneider, Julius Kühn-Institut (JKI), Institute for Grapevine Breeding Geilweilerhof, Siebeldingen, Germany. Bron: VIVC

Bijgewerkt op 13 november 2026